Gisteren vertrok ik met mijn groepje rond 11.00 uur van Schiphol. We kwamen om 15.30 uur (Turkse tijd) aan in Dalaman. Een spartaanse vlucht (met Onur Air): heel weinig beenruimte, geen service, drie euro voor een kop koffie (helaas ook nog eens oploskoffie!). Naast me zat een stel met een dochter van acht maanden. Gelukkig viel ze toch nog even in slaap. Dat was een intensieve vlucht voor de jonge ouders. De sfeer onder mijn reizigers bleef goed ondanks de ongemakken; ze keken vooral uit naar hun kennismaking met Turkije. Tijdens de vlucht lazen ze reisverhalen en bladerden ze door hun reisgidsen.

Nadat we de vliegreis achter de rug hadden, konden we direct de bus in waarmee ik mijn reizigers naar ons eerste hotel zou brengen. Het was een lange rit (gelukkig met airco!) via Çamköy en Bekçiler en rond halfzeven waren we in ons hotel Sultan Pataros in Patara. Eigenlijk hadden we een heel voorspoedige reis! ’s Avonds aten we met de groep onze eerste Turkse maaltijd op een terras. De witte wijn smaakte naar water, maar het eten was lekker!